பூவினில் பிறந்தாய்

பூவினில் பிறந்தாய்
ஆழ்கடல் கடைந்தாய்
காற்றென நுழைந்தாய்
ஆற்றேன நிறைந்தாய்
வேல்விழி அம்பினால்
வேங்கையை வென்றாய்
பூவிதழ் சிரிப்பினால்
புது ரெத்தம் தந்தாய்

பாராது ஒதுங்கிய
சிலமுறை சந்திப்புகளில்
பார்த்துப் பதுங்கிய
உன் முத்து விழிகளின்
பலநாள் ஆசையை
மூடி மறைத்து
என்ன சுகம் கண்டாயோ!

பிறை நிலவு போல
தூக்கமிழந்து
பசும் புல்லைப் போல
பனியிலுரைந்து

சந்திக்க யோகமின்றி – உனை
சிந்திக்கும் நேரமெல்லாம்
சந்தோசம் சர்க்கரையாய் சங்கீதம் சங்கமிக்கும்

பேசாது ஒதுங்கிய
நம் கடைசி சந்திப்பில்
பேசிடத் துடித்திட்ட – உன்
சில நொடி சிந்திப்பை
நானின்றி யாரறிவாரோ!

பித்தனைப் போல
புத்தியிழந்து
புத்தனைப் போல
புகழையிழந்து

சிந்திக்க நேரமின்றி – உனை
சந்திக்கும் யோகமெல்லாம்
குறுநகை சிந்திடவே சித்தம் தன் பிணி அகலும்

நீ பூவினில் பிறந்தாய்………..